Poolse suikerpatiëntjes in Borculo

Helpt u mee Poolse kinderen te leren omgaan met hun suikerziekte?

Poolse suikerpatiëntjes op vakantie in Borculo

Al meer dan 30 jaar wordt een groep Poolse vakantiekinderen met met diabetes type 1 uitgenodigd voor een vakantie van drie weken in Borculo. De kinderen verblijven in een groepsaccomodatie. Een grote groep vrijwilligers zorgt ervoor dat de kinderen en hun begeleiders gastvrij worden ontvangen. De vakantiekinderen krijgen tijdens de vakantie niet alleen de mogelijkheid om kennis te maken met het mooie Nederland. De drie weken zijn voor hun een periode waarin ze kunnen bijtanken. 

Tijdens de vakantie hebben de kinderen contact met lotgenoten en leren ze beter omgaan met hun suikerziekte. Vele vrijwilligers zetten zich volledig belangeloos in om de kinderen een onvergetelijke vakantie te geven.

Welke kinderen?

De kinderen komen uit gezinnen met een laag inkomen en zijn in de leeftijd van 8 tot 12 jaar. De kinderen leren, gedurende de drie weken die ze verblijven in Borculo, beter om te gaan met hun ziekte. Ze worden hierdoor zelfstandiger.

Poolse suikerpatiëntjes op vakantie in Borculo

Vakantie en dan?

De  11 meisjes en 11 jongens worden begeleid door een Poolse dokter, verpleegkundigen en pedagogen.
De werkgroep stelt een programma samen voor de drie vakantieweken. Zij krijgt hierbij de hulp van 80 vrijwilligers die het vervoer van de kinderen verzorgen, de tafels dekken, kleren wassen, schoonmaken van de accommodatie etc.

Uw steun hard nodig!

Voor de huur accommodatie, kosten heen– en terugreis, verzekering, programma en verzorging (eten/drinken) is veel geld nodig. Vele sponsoren, particulieren, industrieën, stichtingen etc. dragen onze actie een warm hart toe. Helpt u mee om deze kinderen een fijne vakantie te geven?

Twee reacties van Maja (10 jaar) en Olwina (12 jaar), zomer 2016 als vakantiekind in Nederland.

Ik schrijf vanuit een prachtig stadje, genaamd Borculo. Het is geweldig dat mensen geld inzamelen om het voor ons mogelijk te maken hier te komen en zo’n onvergetelijke vakantie te hebben. Hier heb ik geleerd om zelfstandig te zijn en verantwoordelijkheid te dragen. Deze vakantie heeft mij laten zien dat mensen werkelijk iets voor ons doen. Ik wil graag dat over een jaar andere kinderen hier naartoe kunnen komen om dezelfde mooie vakantie als ik te beleven. Maja

Ik heb veel mensen leren kennen die hetzelfde verleden hebben als ik. In het begin was ik erg bang om drie weken in een ander land te zijn. Wij hebben dingen gedaan die wij in Polen nooit zouden meemaken. Wij hebben een beetje kennis gemaakt met de Nederlandse cultuur. Ik heb de geheimen van de insulinepompjes geleerd. Ik heb een beetje mijn ouders gemist maar de sfeer was zo fijn dat de heimwee al snel over ging. De Nederlanders zijn fantastische mensen en zijn vrolijk. Deze vakantie was de beste in mijn leven. Olwina

Poolse kinderen voor de 32ste keer op vakantie in Borculo

Poolse suikerpatiëntjes op vakantie in Borculo

Dit jaar waren er voor 32ste keer Poolse kinderen met diabetes in Borculo. De 22 jongens en meisjes hebben geweldig genoten van hun vakantie. Ze konden even gewoon kind zijn zonder een opgeplakt stempel, “Kind met diabetes”. Op de slotavond hebben de kinderen nog een leuke show ten gehore gebracht. 
De begeleidende dokter Zuzanna (heeft zelf diabetes) hield een mooie slotspeech.
Voor allen (van vrijwilliger tot sponsor en anderen) die  betrokken waren bij het realiseren van deze vakantie waren er veel woorden van dankbaarheid te horen zoals te lezen is in onderstaand (ingekort)dankwoord.

Dankwoord van dokter Zuzanna Gosiawska.

Diabetes wordt vDokter Zuzanna Gosiawska.aak vergeleken met een rit in een achtbaan. Er zijn hoogte- en dieptepunten en soms weet je niet wat je opeens te wachten staat. Het ligt echter alleen aan jezelf of je tijdens die reis gaat schreeuwen of dat je ervan gaat genieten.

Dankzij jullie allen werd de suikerziekte gedurende de laatste drie weken door onze kinderen als een prettige reis ervaren. Voor mij persoonlijk was dat ook een geweldige ervaring. In eerste instantie wist ik niet wat ik had te verwachten. Het was de eerste keer voor mij dat ik met kinderen die aan diabetes lijden, voor zo'n lange periode op pad was en nog wel naar het buitenland. Datgene wat ik de laatste drie weken heb meegemaakt heeft me volledig verast. 

Jullie openheid, de bereidheid om te helpen en bovenal jullie lachende gezichten gedurende de gehele dag hebben mij en vooral de kinderen laten zien welke mensen wij zouden moeten zijn. Toen ik de lach op de gezichten van de kinderen zag en naar hun talrijke verhalen luisterde over de beleefde attracties, heb ik begrepen dat het besluit om op reis te gaan een van de beste uit mijn leven is geweest. Sommigen zeggen dat het begeleiden van suikerziekte bij kinderen een vorm van kunst is. Ik wil jullie ervoor bedanken dat wij samen deze kunst konden scheppen. 

Onze grootste dank gaat uit naar de mensen van Pax Kinderhulp. Wanneer ik een blauw t-shirt zag dan wist ik dat onze kinderen veilig waren. Met jullie houding en bereidheid om de kinderen te helpen zijn jullie elke dag een grote steun voor de kinderen geweest. Ik ben dankbaar voor elk moment dat aan de kinderen is besteed en voor de antwoorden op de talloze vragen. De vreugde die van de gezichten van onze kinderen afstraalde is jullie verdienste geweest. We zijn ons bewust geweest van de moeilijkheden en problemen. Daarvoor wil ik iedereen bedanken.

Ik ben niet in staat om iedereen die aan het organiseren van dit kamp heeft meegewerkt met name te noemen. Ik ben me bewust van de enorme omvang van het werk dat ze erin hebben gestopt. We zijn dankbaar voor elk moment dat we samen hebben doorgebracht. Jullie lieten ons zien hoe men zich tegenover andere mensen moet gedragen. Ook namens de kinderen, bedankt voor alles wat jullie met ons deelden.