Wie staat zijn kamer af aan een vakantiekind?

Vorig jaar hebben we besloten om met de actie mee te doen en twee kinderen in huis te nemen. Met de kinderen overlegd wie zijn kamer wil afstaan voor drie weken aan deze kinderen. Jolijn, onze dochter, wilde dit wel, 3 weken logeerde ze bij haar broer op de kamer.

We waren er klaar voor. Huis schoon, werk eromheen geregeld en super nieuwsgierig wie we in huis zouden krijgen. Zondagochtend kwam de bus aan in Nieuwegein. Vol verwachting keken we uit naar de kinderen. 2 kinderen, een buurjongen Mirnes en buurvrouw Amina werden ons toegewezen. Ze zagen er in eerste instantie heel goed uit. Direct hadden we een taalbarrière maar de liefde uit hen en wij voor hen was genoeg. Na wat toespraken gingen we naar huis en hebben daar de kinderen hun kamer laten zien. We hebben ze ook wat met rust gelaten omdat we wel zagen dat ze heel wat indrukken moesten verwerken. Ze waren moe. Langzaamaan ontdooiden ze wat.

Het was met eten zoeken wat ze lustten. Ze waren bang dat ze varkensvlees kregen en dat mochten ze niet vanwege hun geloof. Ook waren ze bang om de was af te geven want ze wisten niet wat we er mee deden. Ze waren allebei €10,- kwijt, wat ze niet konden vertellen aan ons. Gelukkig was de begeleider binnen een week bij ons die de nodige vragen op kon lossen en het geld werd gelukkig gevonden. Tja, in het begin moet je er even doorheen, maar naarmate ze er langer waren groeide er steeds meer liefde en vriendschap. Ik geloof dat ik alleen maar heb schoongemaakt, geknutseld, taxivervoer geregeld heb, boodschappen gedaan en gekookt, maar dat was het me waard. Ze vonden het geweldig om naar een zwembad te gaan. Later kregen we in de evaluatie te horen dat Amina het schaatsen op het ijs het mooiste had gevonden.

We vonden het heel moeilijk om afscheid van ze te nemen. Dit heeft nog maanden doorgespeeld in ons gezin dat we ze nooit meer terugzagen. Gehuild hebben we. We kregen nog chocola, drank en een mooi schaaltje uit Bosnië uit dank en e-mails. Zo dankbaar waren ze dat het goed was gegaan.

Ik vond het vertrouwen van deze mensen om hun kind 3 weken uit te lenen heel bijzonder. Daardoor voelde ik me nog verantwoordelijker voor hen. We hebben het als gezin als een hele bijzondere ervaring ervaren. Kerst kreeg zoveel meer betekenis voor ons. We hebben zoveel liefde gekregen. We zijn zeer gezegend door kinderen uit Bosnië in ons gezin op te nemen.

Familie Gaakeer uit Houten