Zij waren mijn ouders voor een maand

Bosnische kinderen met de bus naar NederlandRechts Amir

De vrijwilligers van Pax Kinderhulp gaan door. Waarom? Lees het door Raya Yaqoub geschreven verhaal van Amir:

Zij waren mijn ouders voor een maand.

Ik kom oorspronkelijk uit een klein dorp, genaamd Solakovići, dichtbij de hoofdstad Sarajevo in Bosnië en Herzegovina. Dertien jaar geleden was ik tien jaar oud. Ik hoorde op school over een reis naar Nederland. Mijn leraar vertelde het ons in de klas. Daarna werden alle ouders van de kinderen uitgenodigd op school. Ze werden ingelicht over Pax Kinderhulp. Ik voldeed aan alle voorwaarden die voor de kinderen golden. Ik herinner me dat Pax Kinderhulp alle kosten op zich nam.

Uiteindelijk was het zover. Een bus uit Nederland kwam alle kinderen ophalen. Ik weet het niet meer zeker, maar er gingen volgens mij veertig of vijftig kinderen mee in die bus. We waren twee dagen onderweg. Mijn gastgezin woonde in Brielle. Arno en Monique heetten de gastouders.

Ik was in het begin zeer verlegen, maar daarna raakte ik gewend aan de omgeving en de mensen om me heen. Ik was zeer ontspannen en gelukkig in die maand. Ik leerde de vrienden en familie van Arno en Monique kennen. We gingen onder andere naar de Efteling en naar een voetbalwedstrijd tussen Ajax en Feyenoord. We hebben zoveel dingen gedaan samen, ook met de moeder van Monique, Tini. We hadden elke dag een activiteit. We speelden voetbal, tennis en andere sporten. Het was een geweldige ervaring en ik heb een onvergetelijke tijd gehad. Wat ik niet moet vergeten te melden is mijn dierbare speelgoed dat Arno en Monique voor me hadden gekocht. Het was een elektrische auto met afstandsbediening. Ik heb het drie jaar lang bewaard.

Vanwege dit alles wilde ik weer in contact komen met mijn Nederlandse gastouders en vanwege alle prachtige herinneringen natuurlijk. Ik kon helaas niet eerder contact zoeken, omdat er veel is gebeurd in mijn leven. Het was een moeilijke periode. Na de middelbare school moest ik een baan zien te vinden. Ik moest stoppen met school. Dankzij de hulp van een aantal mensen heb ik een baan kunnen vinden in Finland. Ik heb een zwaar leven gehad, maar ondanks alles ben ik mijn gastouders in Nederland niet vergeten. Zij hebben ervoor gezorgd dat een gedeelte van mijn leven geweldig was. Ik ben ze er heel dankbaar voor. Dat zal ik nooit vergeten. Ik heb ze nu na dertien jaar eindelijk weer gesproken. Zonder Pax Kinderhulp was dit niet gelukt. Ik hoop dat ik in de toekomst weer naar Nederland kan, zodat ik Arno en Monique kan bezoeken. Dank jullie wel voor alles.”

Amir in Finland